اعترافات آقای ابطحی جنجال زیادی را در جامعه بر انگیخت. خیلیها باور نمی کنند که این صحبتها واقعا متعلق به این افراد باشد. در حالی که در روزهای پس از انتخابات نیز بارها شاهد طرح اتهامات بی پای و اساس مبنی بر تقلب در انتخابات را از سوی سران به اصطلاح اصلاح طلب شاهد بودیم، و هرگز هیچ دلیل معتبری مبنی بر تقلب در انتخابات ارایه نشد، امروز نیز همه متهمان بر این گفته صحه گذاشتند. این نکته بر کسی پوشیده نبود که معترضین دلایل عقلانی و مدرکی دال بر تقلب در انتخابات در دست نداشتند. با اعتراف متهمان، شدیدا به اعتبار سردمداران مخالف نظام لطمه وارد می شود. در حالی که متهمان هنوز دفاعیه خود رو در باره اتهمات خود شروع نکرده اند، بسیاری از عوامل متعصب جناح اصلاحات، سعی در به چالش کشیدن این اعترافات دارند. بیشتر این افراد اعترافات را محصول شکنجه میدانند حال آنکه هیچ خبر یا سندی مبنی بر این عمل ندارند. اما براستی اگر متهمان مجبور به گفتن این سخنان بودند آیا هرگز بهزاد نبوی جرات و اجازه عنوان کردن این مسئله که نمیخواهد به موسوی خیانت کند را داشت؟ آیا بیان مسئله ای به این وضوح که تقلب درانتخابات صورت نگرفته است از جانب متهمان نیاز به این فرافکنی مضحک و عجولانه و بی منطق دارد؟ گرچه تجربه در وزهای اخی ثابت میکند که برخی از مردم ساده لوح ایران با هر سازی میزقصند حال ساز کوک باشد یا نباشد.