ايران - کره جنوبی

سلام.

این اولین مقاله منه که میزارمش اینجا. انتظار ندارم کسی مخالف یا موافق باشه. این فقط نظر منه و بالاخره هیچ چیز کامل نیست از جمله این نظرات.

امروز بازی تیم ملی فوتبال با کره جنوبی بود. بچه ها، بچگانه بازی کردند. با وجود پیروزی 2 بر 0 ایران بر کره ولی سبک و کیفیت تیم ملی پایین بود. با وجود تمام بحثهای دل خوش کن کارشناسان ولی خداییش هنوز توی دفاع ضعیفیم. دفاع نفوذ پذیره و نمی تونه به تنهایی حتی %20 کارش رو انجام بده. بچه ها راحت دریبل می خورن و دروازه بان می مونه و مهاجم حریف. فرصت شوت و سر زدن برا ی حریف زیاده. دفاع ایران هنوز بی برنامه دفاع می کنه یعنی اگه مهاجم اومد چند نفر یار گیری می کنن و یک یا دوو نفر هم می رن تو پای حریف. و هیچ برنامه خاصی برای حملات برنامه ریزی شده و روی نقشه حریف ندارن. اونهایی هم که می رن تو پای حریف فقط به تواناییهای فردی خودشون اتکا می کنن و برنامه تمیرن کرده و کلاسیکی ندارن.

خط میانی و بازی ساز تیم که افتضاح بود. یعنی توی این ایران پهناور و بزرگ با این همه استعداد کسی گیر نمی یاد تا کنار تیموریان باشه. چرا ایرانیها همیشه تک بین هستند؟ چرا گروهی کار نمی کنن و اگر هم کار کنن نتیجش میشه n دفعه پاس اشتباه و باز هم افتضاح.

خط حمله هم که ماشاا... همه بیشتر از اونکه بازیکنان بزرگ دنیا رو مد درست مد نظر قرار بدن انگار فقط تکنیکهای فردیشون رو می بینن و بس. بعضیهاشون هم دوست دارن لقب جادوگر فوتبال رو کسب کنن (یا به عبارتی مثل یکی از بازیکنها بشن). آدم نمیدونه اسم بعضی از حماقتهای اونها رو به قول بعضیها بزاره اعتماد به نفس، آزمایش تواناییها در میدانهای جهانی و غیره یا اینکه واقعا غرور و خود بزرگ بینیه. جای آزمایش اعتماد بنفس و تکنیکهای فردی بازیکنان توی میدون بین المللی نیست ای خدا این دو کلام حرف حساب رو کسی نمی فهمه.

چرا حسادت و بعضی جاها خود بزرگ بینی همیشه باید به تیم و بازی گند بزنه؟

همیشه خدا هم که نتیجه مهم نیست، بعضی وقتها بازی جوانمردانه، و مواقع دیگه یه بازی قشنگ مهمتر از نتیجه بازیه.

من آخرش متوجه نشدم که نتیجه بازی کی مهم میشه!!!

البته شما هم بهتر می دونید فقط زمانی نتیجه مهم میشه که بازی تموم بشه و ما بازی رو برده باشیم. اون موقع بازی حیثیتی بوده و نتیجه فوق العاده مهم و سرنوشت ساز. که حتما هم باید بخاطرش مردم جشنهای ملی راه بندازند و ... .

کاش حداقل تیم ملی با یه تیم منتخب دیگه که از بقیه بازیکنان خوب تشکیل شده باشه مسابقات تمرینی برگزار می کرد تا دست کم پاس بازیکنان تیم ملی یه خورده قویتر بشه و جای همدیگر رو پیدا کنن. یا با تیمهای باشگاهی مسابقه بزارن. درسته که در حد تیم ملی نیستن ولی فرصت خوبیه که هم بازیکنان جدید و با استعداد کشور رو پیدا کنن و هم تیم با آرامش کامل آموزشهاش رو تمرین می کنه.یعنی میشه دوباره روزهایی رو ببینیم که همه بدمن نظر به دستهای یک نفر، برای پیروزی تیم و ارج به غرور ملی تلاش کنن. مثل روزهای خوش گذشته که فوتبال ایران پس از سالها رکود دوباره آرام آرام پیله هاش رو پاره کرد و بیرون اومد. یادم نمیره مردم چقدر دوسشون داشتن.

به امید روزهای بهتر...

/ 5 نظر / 4 بازدید
کورش-وفاداردلشکسته

سلام...ممنون که سر زدي..يه بار ديگه بيا و داستان عشق من رو هم بخون! اگه دوست داشتي از اپديت وبلاگ با خبر شي در گروه وبلاگ عضوشو تا موقع اپديت برات ايميل بيادآخه id من ديگه add نميکنه،پر شده ...هر 4 روز يک بار و فقط يک ايميل براي شما فرستاده ميشه... در ضمن اين وبلاگ 4-5 روز يه بار اپ ميشه...دوست داشتي باز هم بيا http://login.yahoo.com/config/login?.intl=us&.src=ygrp&.done=http://groups.yahoo.com/group/vafadar-delshekaste/join?

ويراستار

سلام دوست عزيز ... بهتر نبود متنتو قبل از نوشتن ويرايش می کردی ؟ اميدوارم انتقاد پذير باشی

سروش

سلام دوست عزيز در مورد بازی پرسيده بودی که فايل اجرا نداره. فايلهای اجرا در بازيها معمولا پسوند sis- jar دارند روی هر کدوم کليک کنی بازی به خودی خود شروع به نصب شدن ميکنه. با آرزوی موفقيت برای شما دوست عزيز

سروش

سلام دوست عزيز فايلهايی رو که من در سايت قرار دادم همگی زیپ شده اند و اين فايلهای با پسوند جار و سيس درون فايل زیپ شده قرار دارند. با آرزوی موفقيت برای شما دوست خوبم